26.09.2007
Adımlarımız yaklaştıkça biriktirdiğimiz yorgunluk hafiflemiş gibi....Göz kapaklarımız yarılanmış, dudaklarımız yarı açık.
Terimiz kaşların arasında göz yaşı olmuş damlıyor.
Çatarak ıslak kaşları giriyoruz, inimize.
Merdivenleri çıkarken adımlarımızın sesi, bandodaki trampet.
Konuşma yok. Dinliyoruz ayaklarımızın ritimsiz musikisini.
Gıcırtıyla açılan kapıdan dalınca,
Sıraya geçmiş yataklarımızın geçiyoruz huzuruna
Üstümüzdeki fazlalıklardan kurtulunca,
Bırakıyoruz kendimizi mavi çarşafın koynuna
Dinlenmek yalan!
Gözler ister istemez kapansın,
Yanaklarımız değince kokarca yastığa.
