24.10.2008
Bir ağlayan küçük kız gördüm, sokak boyunca.
Kollarını ovuşturmuş çökmüş direkler arasına.
Ne oldu? dedim, yaşlı gözlerle dudakları bükük
Kim koymuş onu buralara, belli derdi var büyük
Kalktı, doğruldu yerinden, korkmuş olmalı bakmadan geriye
Seslensem de duymadı, koştu, uzaklaştı, oturdu bir köşeye
Rüzgar ve ben kaldık, onla esintiye bir olmaya ramak
Hissedecek kadar yakın ve tutamayacak kadar uzak
Bir şarkı söylesem onu duyar dedim, sırtım dönük
Terse yürüdükçe uzaktan sesim gelse de bölük pörçük
Adımlarını duydum, yerinden kalkmış bizim küçük
Rüzgarın son esintisiymiş bu, almış küçük kızı götürmüş
Ağlayan yağmurun sesiymiş, bu da gördüğüm en güzel düş
