25.09.2008
Tarlada çalışırken, yorulmuş ve bakınırken etrafına,
Belki güneş vurdu yüzüne, belki de bir ayna.
Gözleri kısık, bakıverdi yüzüme yorgunluktan mı ne?
Gülümsedi hem de, sorgusuz, korkusuz, beni aldı içine.
Öyle bir an dondu karşımda, gözlerini kaçırmak isterken.
Bakar oldu kaşlarını kaldırıp, kafasını salladı ve derken,
Yokum, evet ben yokum sanki, işine döndü kaşlarını çatıp
Başını çevirip içlenirken terini de sildi saçlarını sıyırıp
Adımlarım ağırlaştı birden, bir güç mü var beni ona çeken?
Rüzgar essin, serinlik vursun yüzüme, şaşkın oldum ben.
Durdu ayaklarım durunca rüzgar, döner oldum geriye.
Yok, tarlada çalışan güzel, safça başladım onu beklemeye.
Rüzgarmış bana gülümseyen, başaklar dans edince bildim.
Güneş saklandı, gök karardı ve yağmur dedi, ben geldim.
Tek sadık dostuma yine mi sen diyemedim, aksine sevindim.
Yağmurun taneleri başka çünkü, hüzün değil, yağan bir umut.
Tarladaki güzel, ordaysan yağmur bitene kadar bir dilek tut.
