26.09.2006
Yolcu, adımlarını sayarken gözü takıldıSadece kendini bekleyen bir tren, gitmedi, kapıları sonuna kadar açık
Söylendi, dilinde dolandırdı bir lakırdı
Kafası karışık, biraz safça bakındı etrafa, var mı acaba başka bir kaçık
Kader belki bu olmalı binmeli artık şu trene, hele bu saatte nerde
Bulacaksın böyle rahat, böyle seni bekleyen, bir nimet işte elinde!
Yolcu, adımlarını unutup coşkuyla koştu
Yetişmek için ha gayret bir adım daha, hadi oldu işte şimdi yakaladın
Söylendi, nefes nefese, bu bir kuruntu
Göz kapakları inip kalka dursun, dizinin üstünde, giden trene de bakın!
Kuru yanaktan düşen bir tek göz yaşı, bu değil be kader, kahretsin
Gelecek son tren için sayalım adımları, bu defa olmak istersek emin
